Schokkend: Karine (53) uit ‘Winter vol Liefde’ is aangevallen door een pitbull

Bellen met Karine uit ‘Winter vol liefde’

Hoe zien jouw dagen er zoal uit?

“Momenteel focus ik me vooral op herstel. Ik ben in september 2024 gebeten door een pitbull en heb blijvend letsel. Sindsdien staat mijn leven ondersteboven. Ik moest stoppen met mijn interieurbedrijf en ben hard op zoek naar werk dat ik wel kan volhouden.”

Wat is er toen precies gebeurd?

“Ik bood een dame die ik van gezicht kende aan haar zware boodschappen thuis af te zetten. Ik was met de auto, zij met de fiets. Nadat ik de tassen voor haar deur zette en op haar wachtte, schoot de voordeur plotseling open. Haar pitbull was op de deurklink gesprongen. Hij stormde naar buiten en beet zich vast in mijn rechterhand, rechterenkel en allebei mijn bovenbenen.”

Wat ging er op dat moment door je heen?

“Ik schrok enorm, maar de overlevingsstand overheerste. Ik probeerde me los te trekken, maar hij hield zijn kaken stijf op elkaar. Ik strompelde naar achteren en viel hard op mijn rug. Ik was doodsbang dat hij me in mijn hals of buik zou grijpen. Uiteindelijk werd het zwart voor mijn ogen. Toen ik bijkwam, stonden er allemaal mensen om me heen. Ik moest acuut naar het ziekenhuis voor een tetanusprik en alle wonden. Het baasje ging met mij mee.

Er volgden onder andere chirurgische ingrepen en bezoeken aan de huisartsenpost vanwege ontstekingen. Ik lag bijna twee maanden op de bank met morfine en de thuiszorg kwam twee keer per dag langs. Ik was net een vergiet: er spoot bij elke wondspoeling water met bloed uit mijn benen.”

Artikel gaat verder onder de foto.

Je had destijds net een verhuizing achter de rug.

“Ik woonde op een boerderij, maar nam mijn moeder in huis om voor haar te zorgen. We gingen over naar een woning die geschikter was voor haar. Daarna was ik ineens zelf hulpbehoevend. We wonen nog steeds onder één dak, maar nu krijgt ze huishoudelijke hulp en thuiszorg via de gemeente.”

Hoe gaat het nu met je, anderhalf jaar na het incident?

“Het gevoel in mijn duim en een deel van mijn linkerbovenbeen is nooit teruggekomen. Boven mijn rechterknie mist door de hap nog steeds een deel van mijn bovenbeen. Ook daar is het gevoelloos. De continue zenuwpijn van mijn kuit tot en met mijn voet vind ik het ergst. Daardoor kan ik nu met veel moeite hooguit 200 meter lopen, terwijl ik voor het incident lange wandelingen in de natuur maakte.”

Nu ben je overgegaan op zwemmen.

“Dat is beter te doen, ook omdat mijn rug nog kwetsbaar is door de harde val. Het gaat niet vlekkeloos, maar ik blijf tenminste in beweging.”

Heb je er een blijvende angst voor honden aan over gehouden?

“De dag na de aanval heeft mijn dochter direct haar hondjes meegenomen om dat te voorkomen. Ik vond het spannend, maar daardoor durf ik nog met hen om te gaan. Wel vraag ik mensen soms om loslopende honden aan te lijnen en loop ik met een grote boog om pitbulls heen. Zelfs foto’s van dat ras leiden regelmatig tot slapeloze nachten.”

Wat is er met de pitbull die jou aanviel gebeurd?

“Die is op last van de burgemeester opgehaald door de hondenbrigade en bleek eerder iemand gebeten te hebben. De dierenarts ontdekte vervolgens een hersentumor. Dat zou leed en het agressieve gedrag verklaren, waarna hij ingeslapen is.”

Lukt het om dit allemaal een plekje te geven?

“Ik blijf positief, maar baal er ontzettend van. Je probeert iets goeds te doen voor een ander en houdt er zoveel ellende aan over. Zo begon ik afgelopen februari vol enthousiasme aan een nieuwe baan, maar aan het eind van elke werkdag zat ik huilend in de auto. Door de pijn ging het gewoon niet. Daar word ik soms moedeloos van. Ook heb ik veel moeite met de kilo’s die ik ben aangekomen sinds ik amper kan bewegen.”

Wat doen die extra kilo’s met jou?

“Ik probeer me niet te verstoppen en kan in een gesprek nog best zelfverzekerd zijn, totdat ik mezelf in de spiegel zie. Dan wordt het confronterend. Vlak voor het bijtincident was ik 15 kilo afgevallen. Ik woog destijds zo’n 75 kilo en mijn streefgewicht was in zicht. Onlangs tikte de weegschaal 100 kilo aan, waarna ik door de huisarts ben aangemeld voor een GLI-traject. Daarvoor word ik onder andere begeleid door een fysiotherapeut en krijg ik goed advies krijg van een diëtist. Ik wil nu zo’n 25 kilo afvallen en ben al vier kilo kwijt.”

Wat voor advies kreeg je zoal?

“Ze raadt magere kwark aan en varkensvlees af. Dat laatste bevat hormonen die mijn overgangsklachten kunnen verergeren. Verder eet ik geen klassieke AVG’tjes meer: ik eet óf groente, óf vlees, óf iets anders. Het bij één product houden en combinaties vermijden bevalt mij het beste.”

Hoe was het om jezelf terug te zien op televisie?

“De eerste keer, toen ik aankwam in Oostenrijk, was ik nog niet heel veel aangekomen. Die aflevering kon ik dus wel handelen. De reünie, maanden later, vond ik verschrikkelijk. Ik zat mede door mijn gewicht slecht in mijn vel en was minder uitbundig dan gewoonlijk, dus ik ben snel naar huis gegaan. Het scheelt veel dat een vriendin van mij kleding op maat maakt van travelstof. Ik haal stoffen en zij maakt wat ik nodig heb. Zo kan ik iets leuks dragen dat bij mijn figuur past en voel ik me minder onzeker.”

Hoe kijk je naar de toekomst?

“Ik hoop dat die zenuwpijn op den duur afneemt en ik weer wat kilometers kan wandelen of fietsen. Daar zou ik heel blij mee zijn. Dan volgt een leuke baan waarin ik mijn creativiteit kwijt kan hopelijk vanzelf.”