Een hevige golf: Dit moment in Winter vol liefde was al tenenkrommend, maar toen moest het ergste nog komen.
Ik heb tijdens B&B vol liefde en Winter vol liefde vaak genoeg met open mond toegekeken en dacht eigenlijk dat ik wel wat gewend was. Maar dinsdagavond kon ik mijn ogen en oren niet geloven.
Zou u juwelen met emotionele waarde geven aan iemand die u een paar weken kent? Nee? Dat dacht ik al. Nou, Glibberige Gilbert dus wel.
Het verraste me niet eens meer dat meneer weer eens onder de indruk was van zijn eigen woorden die hij in het dagboekje voor Elsje had geschreven. En de hoop dat zij haar oogkleppen afdoet, heb ik laten varen.
Ze vond het ‘zo lief’ dat Gilbert speciaal voor haar van alles had opgepend. „Als we over dertig jaar nog met elkaar zijn, is het mooi om terug te lezen”, zei hij erbij. Alsjeblieft zeg. Doe éven normaal.
Toen moest het ergste nog komen. Gilbert toverde namelijk een sieraad van zijn overleden moeder tevoorschijn. Het was een cadeau voor Elsje.
Mijn ogen puilden uit van ongeloof. Naast me hoorde ik mijn vriend zeggen: „Mijn moeder zou zich in haar graf omdraaien als ik iemand een paar weken ken en haar haar juwelen geef.” En terecht!
Buiten proportie
Maar terwijl wij hier zaten te gruwelen op de bank was Elsje in extase. Ze vond het ‘heel mooi’ en ze vond het iets zeggen over wat Gilbert voor haar voelde.
Ik kan er met m’n pet niet bij dat ze niet ziet dat dit enorm buiten proportie is. Maar het is vooral eng. Héél eng. Ik heb er gewoon geen andere woorden voor.
Gilbert zal in zijn beleving heus smoorverliefd zijn op Elsje. En ik kan me ook nog best voorstellen dat in zo’n bubbel dagen als maanden voelen.
Maar… intensiteit is niet hetzelfde als diepgang. Het is bij die twee nog zo oppervlakkig, ook al denkt Gilbert dat hij de B&B-houdster al door en door kent.
Als ik Elsje was, zou zo’n beladen cadeau me meteen naar de keel grijpen. Voor mij is zo’n erfstuk namelijk een tastbare herinnering aan een dierbare die ik ben verloren. Maar liefde maakt blind, zal ik maar zeggen.
U begrijpt: ik verwacht in de laatste reguliere aflevering van woensdag een huwelijksaanzoek. Want als het tempo zo moordend hoog blijft, wordt de trouwtaart volgende week al aangesneden.
